خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و پراحساس، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف معشوق و احساسات شاعر می‌پردازد. شاعر از معشوقی می‌گوید که مانند ماه از آسمان به زمین آمده و با ناز و زیبایی‌اش، دل‌ها را می‌رباید. شعر پر از احساسات شدید عاشقانه، غم، و حسرت است.
متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و استعاره‌های عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند 'ریخته صد هزار جان' یا 'خون چکد از جبین' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
غزل ۳۴۷ - آمده‌ای به منزلم، ای مه نازنین، فرو
آمده‌ای به منزلم، ای مه نازنین، فرو
ماه مگر ز آسمان آمده بر زمین فرو؟
نیست عرق ز تاب می، وقت صبوح بر رخت
ریخته شبنم سحر، بر گل آتشین فرو
چند به خشم بگذری، توسن ناز زیر ران
وه! که دمی نیامدی از سر خشم و کین فرو
چون تو به ناز دست خود رقص کنان فشانده ای
ریخته صد هزار جان، عاشق از آستین فرو
بس که ز غصه خون من، جوش کنان، به سر رود
در تب اگر عرق کنم، خون چکد از جبین فرو
خورد هلالی از کفت سیلی رنج و آه و غم
بر سر کس نیامده، رحمتی این چنین فرو
ماه مگر ز آسمان آمده بر زمین فرو؟
نیست عرق ز تاب می، وقت صبوح بر رخت
ریخته شبنم سحر، بر گل آتشین فرو
چند به خشم بگذری، توسن ناز زیر ران
وه! که دمی نیامدی از سر خشم و کین فرو
چون تو به ناز دست خود رقص کنان فشانده ای
ریخته صد هزار جان، عاشق از آستین فرو
بس که ز غصه خون من، جوش کنان، به سر رود
در تب اگر عرق کنم، خون چکد از جبین فرو
خورد هلالی از کفت سیلی رنج و آه و غم
بر سر کس نیامده، رحمتی این چنین فرو
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۴۶ - سینه مجروح‌ست و از هر جانبی صد غم درو
گوهر بعدی:غزل ۳۴۸ - باز، ای سوار شوخ، کجا می روی؟ مرو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
