خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق شدید و درد فراق سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر پراحساس مانند خون دادن از خاک، لاله‌های خونین، و تیر آه، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به حریم کعبه و روح مرغ حرم دارد که نشان‌دهنده‌ی جنبه‌ی عرفانی شعر است.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و شناخت ادبی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
غزل ۳۲۰ - شهید عشقم و از خاک من خون داده نم بیرون
شهید عشقم و از خاک من خون داده نم بیرون
وزان نم لاله خونین برآورده علم بیرون
گر از طوف حریم کعبه کویت خبر یابد
ز شوق آن پرد روح از تن مرغ حرم بیرون
در آب و آتشم، از دیده و دل، دم به دم، بی تو
مرو، بهر خدا، از دیده و دل دم به دم بیرون
دل احوال پریشانی خود بنویسد از زلفت
که سوزد کاغذ و دود آید از نوک قلم بیرون
ز تیر آه می‌دوزد هلالی چاک‌های دل
که ناید از دل صد پاره او درد و غم بیرون
وزان نم لاله خونین برآورده علم بیرون
گر از طوف حریم کعبه کویت خبر یابد
ز شوق آن پرد روح از تن مرغ حرم بیرون
در آب و آتشم، از دیده و دل، دم به دم، بی تو
مرو، بهر خدا، از دیده و دل دم به دم بیرون
دل احوال پریشانی خود بنویسد از زلفت
که سوزد کاغذ و دود آید از نوک قلم بیرون
ز تیر آه می‌دوزد هلالی چاک‌های دل
که ناید از دل صد پاره او درد و غم بیرون
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۹ - بهر خون ریز دلم، ترک کمان ابروی من
گوهر بعدی:غزل ۳۲۱ - مسلمانان، مرا جان خواهد آمد از الم بیرون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
