خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر آرزوی شاعر برای بودن در کنار معشوق در همه حال و مکان‌هاست. او از بهار، طبیعت و لحظات زیبا یاد می‌کند و تأکید می‌کند که تنها حضور معشوق و خودش کافی است تا هر لحظه و مکانی را بهشتی کند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل فهم نباشد.
غزل ۳۱۷ - خوش آنکه در همه روی زمین تو باشی و من!
خوش آنکه در همه روی زمین تو باشی و من!
به جز من و تو نباشد، همین تو باشی و من
بهار می‌رسد، آیا بود که در چمنی
نشسته پای گل و یاسمین تو باشی و من؟
شدی به باغ، که آنجا خوش‌ست مجلس می
بلی خوش‌ست، اگر همنشین تو باشی و من
مخوان به جلوه‌گه ناز خود رقیبان را
همین بس‌ست که، ای نازنین، تو باشی و من
خوش‌ست هم سفری با تو، خاصه آن وقتی
که گر به روم رَوَم، یا به چین، تو باشی و من
بهار آمد و کشت این هوس ز شوق مرا
که بر کنار گل و یاسمین تو باشی و من
مگو که: عمر هلالی گذشت با دگران
ازین چه باک، اگر بعد ازین تو باشی و من؟
به جز من و تو نباشد، همین تو باشی و من
بهار می‌رسد، آیا بود که در چمنی
نشسته پای گل و یاسمین تو باشی و من؟
شدی به باغ، که آنجا خوش‌ست مجلس می
بلی خوش‌ست، اگر همنشین تو باشی و من
مخوان به جلوه‌گه ناز خود رقیبان را
همین بس‌ست که، ای نازنین، تو باشی و من
خوش‌ست هم سفری با تو، خاصه آن وقتی
که گر به روم رَوَم، یا به چین، تو باشی و من
بهار آمد و کشت این هوس ز شوق مرا
که بر کنار گل و یاسمین تو باشی و من
مگو که: عمر هلالی گذشت با دگران
ازین چه باک، اگر بعد ازین تو باشی و من؟
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۶ - گفتیم: چون زنده مانی در غم هجران من؟
گوهر بعدی:غزل ۳۱۸ - گهی لطفست و گاهی قهر کار دلربای من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
