غزل ۲۶۵ - یار بی رحم و من از درد به جانم، چه کنم؟

یار بی رحم و من از درد به جانم، چه کنم؟
من چنین، یار چنان، آه! ندانم چه کنم؟ ۱

میروم، گریه کنان، نعره زنان، سینه کنان
مست و دیوانه و رسوای جهانم، چه کنم؟ ۲

بی تو امروز به صد حسرت و غم زیسته ام
آه اگر روز دگر زنده بمانم چه کنم؟ ۳

بی تحمل نتوان چاره عشق تو، ولی
من بیچاره تحمل نتوانم چه کنم؟ ۴

چند گویی که: هلالی، دگر از درد منال
من ازین درد به فریاد و فغانم چه کنم؟ ۵