غزل ۲۲۳ - ای در دلم ز آتش عشق تو صد الم

ای در دلم ز آتش عشق تو صد الم
هر یک الم نشانه چندین هزار غم ۱

وصل تو زود رفت و فراق تو دیر ماند
فریاد ازین عقوبت بسیار و عمر کم! ۲

دانی کدام روز عدم شد وجود ما؟
روزی که عاشقی به وجود آمد از عدم ۳

گویند: درد عشق به درمان نمیرسد
من چون زیم؟ که عاشقم و دردمند هم ۴

ماییم و نیم جانی و هر دم هزار آه
اینک به باد می‌رود آن نیز دم به دم ۵

چون آب زندگیست قدم تا به فرق سر
خواهم درون جان کنمت فرق تا قدم ۶

ای پادشاه حسن، هلالی گدای تست
خواهم که سوی او گذری از ره کرم ۷