شور وطن

هرکه را بر سر ز سودای وطن افسر بود
هر کجا باشد تنی اهل وطن را سر بود ۱

هرکه از میهن سخن گوید کلامش دلرباست
نغمه های بلبل این باغ رنگین تر بود ۲

هرکه از نام وطن دارد کلام او نشان
نامش آخر زینت اوراق هر دفتر بود ۳

هرکه بهر زیب و زیور رو نتابد از وطن
چهره مام وطن را زینت و زیور بود ۴

آنکه از راه خیانت سرور جمعی شده است
زان بود ارباب، کان ارباب را نو بود ۵

آنکه در هر کار می رقصد به ساز اجنبی
تازه گر شیرین برقصد لنگه عنتر بود ۶

مهر میهن، پرتو مردانگی، عزمی قوی
این سه تا تنها دوای درد این کشور بود ۷