مطایبه (طبیب و بیطار)

عمری از جور چرخ مینا رنگ
رنجه بودم، ز رنج بیماری ۱

یافت آئینه وجودم زنگ
از جفای سپهر زنگاری ۲

تار شد دیدگان روشن بین
زرد شد، چهرگان گلناری ۳

همچو موشی نحیف گشت و نزار
تن فربه چو گاو پرواری ۴

آزمودم همه طبیبان را
در شفاخانه های بهداری ۵

کار آن جمله و طبابتشان
کار بوزینه بود و نجاری ۶

نه حکیمی، خبر ز حکمت داشت
نه پرستاری، از پرستاری ۷

پیش بیطار رفتم آخر کار
چاره ای خواستم ز ناچاری ۸

و آن شفابخش دام و دد، بگرفت
دستم و رستم از گرفتاری ۹

بی تأمل علاج دردم کرد
تن ز غم رست و من ز غمخواری ۱۰

طرفه بین، کز طبیبم آن نرسید
که ز دانای فن بیطاری ۱۱

یا من از خیل چارپایانم
یا طبیبان از هنر عاری ۱۲