خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از زیبایی چهره معشوق سخن می‌گوید که به هر کجا می‌رود، دین و ایمان از آنجا می‌گریزد. شاعر از معشوق می‌خواهد که چهره خود را بپوشاند تا از نگاه مردم در امان بماند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند دین و ایمان نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
دوبیتی ۷۴ - به هرجا بگذرد آن ماه رخسار
به هرجا بگذرد آن ماه رخسار
گریزد دین ز در، ایمان ز دیوار ۱
دخیل ای یار فایز، رخ بپوشان
ز مردم روی خود پوشیده می‌دار ۲
گریزد دین ز در، ایمان ز دیوار ۱
دخیل ای یار فایز، رخ بپوشان
ز مردم روی خود پوشیده می‌دار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۷۳ - لب و دندان و چشم و زلف و رخسار
گوهر بعدی:دوبیتی ۷۵ - گهی که یادم آمد صحبت یار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
