خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دل خود که به خودی خود فریاد می‌کشد و با این فریاد خاطرش را شاد می‌کند، سخن می‌گوید. او مانند شمع می‌سوزد، گویی که عهد جوانی‌اش را به یاد می‌آورد.
متن دارای مضامین عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه زندگی داشته باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند سوختن مانند شمع ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
دوبیتی ۴۹ - سحر دل، خود به خود فریاد می‌کرد
سحر دل، خود به خود فریاد می‌کرد
از این فریاد، خاطر شاد می‌کرد ۱
سراپا شمع سان می‌سوخت فایز
مگر عهد جوانی یاد می‌کرد ۲
از این فریاد، خاطر شاد می‌کرد ۱
سراپا شمع سان می‌سوخت فایز
مگر عهد جوانی یاد می‌کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۴۸ - دو چشمت چون به چشمانم نگه کرد
گوهر بعدی:دوبیتی ۵۰ - سحر، دل ناله‌های زار می‌کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
