خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر درد فراق و رنج ناشی از دوری معشوق است. شاعر از رفتن یار و برداشتن مهرش می‌نالد و اشاره می‌کند که حتی خیال معشوق نیز او را آرام نمی‌گذارد. در ادامه به رفتار ناعادلانه معشوق اشاره کرده و می‌گوید که نه دلش باور کرده و نه عقلش پذیرفته که معشوق چنین رفتاری داشته است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
دوبیتی ۳۰ - برفت آن یار و از ما مهر برداشت
برفت آن یار و از ما مهر برداشت
خیالش هم مرا آسوده نگذاشت ۱
به فایز آنچه کرده آن جفاجو
نه باور کرد دل، نه عقل پنداشت ۲
خیالش هم مرا آسوده نگذاشت ۱
به فایز آنچه کرده آن جفاجو
نه باور کرد دل، نه عقل پنداشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۲۹ - اگر دانی که فردا محشری نیست
گوهر بعدی:دوبیتی ۳۱ - خداوندا جوانیم به سر رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
