متن به این موضوع می‌پردازد که در ابتدا همه مردم یک امت بودند، اما پس از بروز اختلافات، خداوند پیامبران را برای هدایت و بشارت مؤمنان و انذار کافران فرستاد. همچنین، کتاب‌های آسمانی را برای حل اختلافات نازل کرد. با این حال، تنها کسانی که به آنها کتاب داده شد، پس از دریافت نشانه‌های روشن، به دلیل حسد و ستم میان خود دچار اختلاف شدند. خداوند مؤمنان را به حق هدایت کرد و تأکید شده که هدایت تنها به اراده خداوند است. در بخش دیگری، پرسش می‌شود که آیا مردم گمان می‌کنند بدون испытаهایی مشابه گذشتگان، وارد بهشت خواهند شد؟ سپس به مصائب و سختی‌هایی که پیشینیان متحمل شدند اشاره می‌شود و اینکه یاری خداوند نزدیک است.
متن شامل مفاهیم عمیق دینی، تفسیر آیات قرآن و بحث درباره هدایت و اختلافات مذهبی است که برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی دینی نیاز دارد. همچنین، اشاره به مصائب و سختی‌ها ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
۳۸ - النوبة الاولى: قوله تعالى کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً مردمان همه یک گروه بودند بر یک ملت فَب
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ مىپندارید که در بهشت روید وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ و آن نیز نیامد و نرسید بشما مَثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ صفت آنچه گذشتند پیش از شما مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ بایشان رسید بیمناکیها و زورها وَ الضَّرَّاءُ و تنگیها و نیازها وَ زُلْزِلُوا و ایشان را از جاى بجنبانیدند ببلاها حَتَّى یَقُولَ الرَّسُولُ تا آن گه که رسول ایشان گفت وَ الَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ و ایشان که گرویدگان بودند با وى مَتى نَصْرُ اللَّهِ این یارى که از اللَّه وعده است هنگام آن کى؟ أَلا آگاه بید إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِیبٌ که هنگام یارى دادن خداى نزدیک است.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
