بخش ۲۶ - در بیان فیض بخشی آن سر حلقۀ راستین و اسرار شکافتن آستین و مراتب پرده از اسرار برداشتن و نکتۀ توحید را از راه مکاشفات، معلوم عروس خود داشتن که بر مصداق

در بیان فیض بخشی آن سر حلقۀ راستین و اسرار شکافتن آستین و مراتب پرده از اسرار برداشتن و نکتۀ توحید را از راه مکاشفات، معلوم عروس خود داشتن که بر مصداق: اولیائی تحت قبابی لایعرفهم غیری ما را تا ابد زندگی و دوام و دولت و پایندگیست: ۱

هیچ میدانی تو ای صاحب یقین
چیست اینجا سر خرق آستین؟ ۲

آستین وهم او را، خرق کرد
حق و باطل را، بر او، فرق کرد ۳

التیام از خرق او، وزخرقهاست
فرقها از فرق او تا فرقهاست ۴

یعنی آگه شو که ما پاینده‌ایم
تا ابد ما تازه‌ایم و زنده‌ایم ۵

فارغ آمد ذات ما ز افسردگی
نیست ما را، کهنگی و مردگی ۶

ناجی آنکو، راه ما را سالک‌ست
غیر ما هر چیز بینی، هالک‌ست ۷

عار داریم از حیات مستعار
کشته گشتن هست ما را اعتبار ۸

هم فنا را هم بقا را، رونقیم
فانی اندر حق و باقی در حقیم ۹

گر بصورت جان بجانان میدهیم
هم بمعنی مرده را جان میدهیم ۱۰

گر بصورت غایب از هر ناظریم
لیک در معنی بهر جا حاضریم ۱۱

متصل با بحر و خارج چون حباب
دوست را هستیم در تحت قباب ۱۲

عارف ما نیست جز او، هیچکس
همچنین ما عارف اوییم و بس ۱۳

آن ودیعت کز حسین بددر دلش
و آنچه محفوظ از ولی کاملش ۱۴

با عروس خویش گفت او شمه‌یی
خواند اندر گوش او، شرذمه‌یی ۱۵

فیض یابی، فیض بخشیدن گرفت
وقت را دید و درخشیدن گرفت ۱۶

یک جهت شد از پی طی جهات
آستین افشان به یکسر ممکنات ۱۷