بخش ۱۰۵ - مناجات در انتقال از طلاقت وجه به تودد و تالف

ای غمت شادی دولتمندان
لب امید به یادت خندان ۱

باد یک شمه ز لطفت گفته
باغ را غنچه دل بشکفته ۲

می گشایی به سر انگشت کرم
از جبین ها گره غصه و غم ۳

بستن از توست و گشادن از تو
خاستن از تو فتادن از تو ۴

تا در خلق نبندی بر ما
فتح بابی نپسندی بر ما ۵

جامی اکنون ز خود و خلق نفور
خواهد از تو شرف فر حضور ۶

تیز بین ساز بدانسان بصرش
که تو باشی همه جا در نظرش ۷

هیچ چیزش ز تو مانع نشود
جز به دیدار تو قانع نشود ۸

همه جا از همه رو در همه کس
جلوه نور تو را بیند و بس ۹

نفرت او ز همه کم گردد
الفتش با همه محکم گردد ۱۰