این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از صبر و شکیبایی در عشق و دوری از معشوق سخن میگوید. او بیان میکند که صبر بدون معشوق دشوار و همراه با رنج است، اما صبر در کنار معشوق نشانه مردانگی است. شاعر از دوری و فراق شکایت دارد و از معشوق میخواهد که با کرم خود مشکلاتش را آسان کند. همچنین، او به زیباییهای ظاهری و باطنی معشوق اشاره میکند و از تلخی صبر و دوری مینالد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
بخش ۴۸ - مناجات در شکر شکر به صبر آمیختن و از تلخی این در شیرینی آن گریختن
از همه صبر خوش الا از تو ۱
صبر بی تو ره بی دردان است
صبر با تو روش مردان است ۲
از در قرب تو دوری مشکل
وز جمال تو صبوری مشکل ۳
صبر بر قربت ازان مشکل تر
رخ به خون دل ازان مشکل تر ۴
از کرم مشکل ما آسان کن
جای ما پیشگه احسان کن ۵
نقش گل زینت ظاهر ز تو یافت
سر دل کشف سرایر ز تو یافت ۶
بزدا نقش گل از صفحه دل
بنما نور دل از پرده گل ۷
کام جامی ز صبوری تلخ است
عیشش از محنت دوری تلخ است ۸
مپسند از دل غم فرجامش
که به تلخی گذرد ایامش ۹
تا شود مرغ زبان آور شکر
کام شیرین کنش از شکر شکر ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.