بخش ۶۱ - حکایت پیر هشیار با مرید فراموشکار

ساده مریدی ز جهان شسته دست
آمد و در صحبت پیری نشست ۱

گرم نکرده به زمین جا هنوز
خاست ازان انجمن جان فروز ۲

پیر برآشفت که تعجیل چیست
نفرت دیو از دم جبریل چیست ۳

گفت قضا پرده کش هوش گشت
نادره چیزیم فراموش گشت ۴

می روم این لحضه به هر راه و کوی
تا کنم آن گمشده را جست و جوی ۵

پیر خروشید که ای بوالهوس
در دو جهان هست یکی چیز و بس ۶

کان نه سزاوار فراموشی است
قبله گویایی و خاموشی است ۷

گر همه آفاق در آغوش تو
باشد و آن چیز فراموش تو ۸

غایت آگاهی تو غافل است
حاصل اوقات تو بی حاصل است ۹

ور بود آن چیز فرا یاد تو
شاد کن خاطر ناشاد تو ۱۰

گو دو جهان گشته فراموش باش
لب ز سخن شان شده خاموش باش ۱۱

جامی ازین مشغله خاموش کن
هر چه نه آن چیز فراموش کن ۱۲

زانکه سرانجام تو خاموشی است
وآخر کار تو فراموشی است ۱۳