خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن از گذر عمر و اشتغال به شعر و هنر سخن می‌گوید، سپس به استغفار و توبه اشاره می‌کند و در نهایت به مدح و ستایش شاه یعقوب بیگ می‌پردازد. او از عدل و جاه و جمال شاه تمجید کرده و برای طولانی شدن مدت حکومت او دعا می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی مانند گذر عمر، توبه، و مدح است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و صنایع ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

جامی ای کرده بساط عمر طی
در خیال شعر بودن تا به کی

همچو خامه چند باشی خامکار
در سواد شعر پیچی نامه وار

موی تو شد در سیه کاری سفید
رو سفیدی زین هنر کم دار امید

زانچه گفتی وقت عذر آوردن است
ورد خود استغفرالله کردن است

وقف استغفار کن نفس و نفس
نفس را در این نفس هم آر و بس

ز آب استغفار چون شستی دهان
گو دعا و مدحت شاه جهان

مدح شاه کامران یعقوب بیگ
فیض باران آمد و من تشنه ریگ

ریگ تشنه کی شود از آب سیر
بر وداع او کجا باشد دلیر

چون بود سیری ازین آبم محال
بر دعا بهتر بود ختم مقال

عالم از فیض نوالش تازه شد
نوبت عدلش بلند آوازه شد

هر دمش جاه و جمالی تازه باد
مدت ملکش برون ز اندازه باد

«جامی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir