خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن درباره فردی است که به مهمانی شخصی پست (سفله) دعوت میشود و از این دعوت احساس شرم و ناراحتی میکند. او نگران است که با حضور در این مهمانی، جایگاه اجتماعی خود را از دست بدهد و در میان افراد پست قرار گیرد. همچنین، میزبان را به دلیل نفس نادان و پستش مورد انتقاد قرار میدهد.
متن دارای مفاهیم پیچیده اجتماعی و اخلاقی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از واژگان قدیمی و سبک شعری ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
بخش ۲۶ - حکایت آن کریمی که دعوت سفله را اجابت نکرد تا صحبت با سفلگان عادت وی نگردد
چون سوی اینان لئیمی پی برد
لقمه ای چند از طعام وی خورد ۱
چون بخواند سفله دیگر مرا
سویش آن لذت شود رهبر مرا ۲
محو گردد نامم از سلک کرام
در شمار سفلگان مانم تمام ۳
سفله ای مهمانیی آغاز کرد
سفلگان شهر را آواز کرد ۴
خواند یک صاحب کرم را نیز هم
تا به خوانش رنجه فرماید قدم ۵
گفت باشد نفس نادان و لئیم
زین دو وصف او دلی دارم دو نیم ۶
لقمه ای چند از طعام وی خورد ۱
چون بخواند سفله دیگر مرا
سویش آن لذت شود رهبر مرا ۲
محو گردد نامم از سلک کرام
در شمار سفلگان مانم تمام ۳
سفله ای مهمانیی آغاز کرد
سفلگان شهر را آواز کرد ۴
خواند یک صاحب کرم را نیز هم
تا به خوانش رنجه فرماید قدم ۵
گفت باشد نفس نادان و لئیم
زین دو وصف او دلی دارم دو نیم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۵ - مذمت کردن حکیم شهوت را که ولادت فرزندان بی آن معهود نیست
گوهر بعدی:بخش ۲۷ - در مذمت زنان که محل شهوت موقوف علیه فرزندان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.