این متن درباره اهمیت توبه و رابطه آن با قضای الهی است. توبه مانند شیشه‌ای در برابر سنگ قضا شکننده است، اما اگر با قضای الهی سازگار باشد، پایدار می‌شود. توبه به معنای پشیمانی از گناهان گذشته و ترک آنها در حال و آینده است. اگرچه انسان می‌کوشد تا از گناه دوری کند، اما توفیق توبه به اراده الهی بستگی دارد. متن تأکید می‌کند که حتی اگر در گناه افتاده‌ای، از اصلاح خود غافل نشو و همیشه عزم توبه داشته باش.
مفاهیم عمیق مذهبی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجزیه‌وتحلیل، به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد. همچنین، بحث درباره توبه و قضای الهی ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
بخش ۱۵ - در بیان آنکه امضای عزیمت بر ترک گناه در مشیت حق است سبحانه و تعالی اگر امضا کند شکر باید کرد والا عذر باید آورد
شیشه را با سنگ نبود تاب جنگ ۱
چون قضا با توبه آید سازگار
توبه را باشد بنایی استوار ۲
ور نیاید سازگار او قضا
خوش نباشد جز به حکم او رضا ۳
توبه ده توبه شکن هر دو قضاست
نسبت اینها به خود کردن خطاست ۴
گر دهد توفیق توبه شکری گوی
ور نه عاصی وار راه عذر پوی ۵
توبه از ماضی پشیمان گشتن است
وز معاصی حالیا بگذشتن است ۶
عزم کردن کاندر استقبال هم
بر معاصی باشدت اقبال کم ۷
گر به فرض این عزم تو ناید درست
کاختیار آن نه اندر دست توست ۸
یکدم از اصلاح آن غافل مخسب
گر چه افتادی به گل در گل مخسب ۹
عزم می کن کز گنه باز ایستی
جاودان با توبه دمساز ایستی ۱۰
بو که فضل حق به ره باز آردت
یمن این عزم از گنه باز آردت ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
