این متن به ماهیت انسان به عنوان موجودی جامع و پیچیده می‌پردازد که هم ویژگی‌های مادی و هم معنوی را در خود دارد. انسان به عنوان آینه‌ای از صفات الهی و حقیقت عالم توصیف شده است که در او همه حقایق جهان منعکس شده‌اند. همچنین، متن به ارتباط انسان با عالم ملکوت و جبروت اشاره دارد و او را موجودی می‌داند که هم به دنیای مادی و هم به عالم روحانی متصل است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مباحث متافیزیکی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
بخش ۷۶ - در بیان آنکه آدمی کل است و سایر اشیا به مثابه اجزا
صورت خلق و حق در او واقع ۱
نسخه مجمل است و مضمونش
ذات حق و صفات بیچونش ۲
متصل با دقایق جبروت
مشتمل بر حقایق ملکوت ۳
باطنش در محیط وحدت غرق
ظاهرش خشک لب به ساحل فرق ۴
یک صفت نیست از صفات خدا
که نه در ذات او بود پیدا ۵
هم علیم است و هم سمیع و بصیر
متکلم مرید و حی و قدیر ۶
همچنین از حقایق عالم
همه چیزی بود در او مدغم ۷
خواهی افلاک و خواهی ارکان گیر
خواه کان یا نبات و حیوان گیر ۸
صورت نیک و بد نوشته در او
سیرت دیو و دد سرشته در او ۹
گرنه مرآت وجه باقی بود
از چه رو شد فرشته را مسجود ۱۰
بود عکس جمال حضرت پاک
اگر ابلیس پی نبرد چه باک ۱۱
هر چه در گنج کنت کنز نهان
بود، در وی خدا نمود عیان ۱۲
خلق را در ظهور پیدایی
هستی اوست علت غایی ۱۳
زانکه عرفان بود سبب آن را
و اوست مظهر کمال عرفان را ۱۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
