متن به موضوع جهت‌گیری در نماز و رابطه‌ی آن با حقیقت الهی می‌پردازد. اشاره می‌کند که اگرچه خداوند در همه‌جا حاضر است، اما نمازگزار باید به سمت کعبه نماز بخواند. این جهت‌گیری نمادین است و نشان‌دهنده‌ی تمرکز بر یک حقیقت واحد است، هرچند خداوند محدود به مکان نیست. متن با تشبیه خداوند به محیط (فضای بی‌کران) و کعبه به رودخانه (نقطه‌ای مشخص)، توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان از طریق نماز به حقیقت الهی رسید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مبانی عرفان اسلامی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده، فهم متن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌کند.
بخش ۶۱ - در بیان آنکه ملازمت مصلی مر شطر مسجد حرام را بنا به انقیاد امر حق و اتباع شریعت اوست و الا هویت حق سبحانه چنانکه در قبله مصلی هست در جمیع جهات هست
روی در کعبه از جمیع جهات ۱
باشد از حق بدان جهت مأمور
ور نه حق نیست اندر آن محصور ۲
روی در روی او بود هیچ کس
نیست در قبله مصلی و بس ۳
گر چه در هر جهت بود موجود
لیک در یک جهت شود مسجود ۴
حق بود چون محیط و کعبه چو شط
نیست این دور ازان به هیچ نمط ۵
تا کنی در محیط زان شط ره
گفت ولوا وجوهکم شطره ۶
ره ز شط در محیط ببریدن
هست در شط محیط را دیدن ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
