بخش ۳۶ - در بیان سخن آن عارف که گفت دوستان همه عالم دشمنند و همه دشمنان دوستند

عارفی گفت هر که یارم شد
خصم جان امیدوارم شد ۱

جوهر من مناسب خود یافت
رویم از حق به جانب خود تافت ۲

مرد حق زان که را بتر داند
که دلش را ز حق بگرداند ۳

وان که با من ز دشمنی زد دم
دوستدار من اوست در عالم ۴

رویم از خود بتافت در حق کرد
قبله ام وجه حق مطلق کرد ۵

که ازان به به پیش عاشق زار
که کند روی او به جانب یار ۶

دشمنان خدا به مذهب من
دوستانند و دوستان دشمن ۷

تا تو در بند نفس وسواسی
دشمن خود ز دوست نشناسی ۸

نیست بر رهروان ستمگاره
هیچ دشمن ز نفس اماره ۹