خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن دربارهٔ عارفانی است که با وجود ارتباط ظاهری با مردم، در باطن از تعلقات دنیوی جدا هستند و تنها به حق متصل‌اند. آن‌ها راه ملامت (سرزنش‌گری) را پیش گرفته‌اند و از غرامت (آسیب‌های دنیوی) در امان هستند. شاعر توصیه می‌کند که مانند خاک این راه فروتن باشیم و همه چیز را فدای این مسیر کنیم.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی اصطلاحات مانند «اهل ملامت» یا «غرامت» ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
بخش ۱۷ - اشارت به آنکه گفته اند الصوفی کاین باین
هر که حق داد نور معرفتش
کاین باین بود صفتش ۱
جان به حق تن به غیر حق کاین
تن ز حق جان ز غیر حق باین ۲
ظاهر او به خلق پیوسته
باطن او ز خلق بگسسته ۳
از درون آشنا و همخانه
وز برون در لباس بیگانه ۴
راه اهل ملامتست این راه
وز غرامت سلامتست این راه ۵
خیز جامی و خاک این ره باش
هر چه داری به خاک این ره پاش ۶
کاین باین بود صفتش ۱
جان به حق تن به غیر حق کاین
تن ز حق جان ز غیر حق باین ۲
ظاهر او به خلق پیوسته
باطن او ز خلق بگسسته ۳
از درون آشنا و همخانه
وز برون در لباس بیگانه ۴
راه اهل ملامتست این راه
وز غرامت سلامتست این راه ۵
خیز جامی و خاک این ره باش
هر چه داری به خاک این ره پاش ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۶ - گفتار در ترغیب مسترشدان آگاه بر مداومت کلمه طیبه لااله الاالله که مفتاح گنج سعادت و مصباح کنج عبادت است
گوهر بعدی:بخش ۱۸ - اشارت به ذکر خفیه که گفته اند لایطلع علیه ملک فیکتبه و لا نفس فتعجب به
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
