بخش ۱۵ - قطع اطناب اطناب و ختم بر دعای استجابت ماب

جامی اطناب در سخن نه سزاست
قصه کوتاه کن که وقت دعاست ۱

نه دعایی که شاعرانه بود
از ره صدق بر کرانه بود ۲

خواهی آنها ز ایزد متعال
که بود در قیاس عقل محال ۳

یا بود ز آرزوی نفسانی
مقتصر بر زخارف فانی ۴

بل دعای قرین صدق و صفا
مشتمل بر مصالح دو سرا ۵

هم در او جاه و حشمت دنیا
هم در او عز و دولت عقبا ۶

سر نهی بر زمین عجز و نیاز
کای خدا کار او به لطف بساز ۷

عدل را در دلش چنان جا کن
که نراند برون ز عدل سخن ۸

شرع را پیشوای حکمش دار
حکم او را ز شرع ساز مدار ۹

هر چه باشد ز عدل و شرع برون
مده او را بر آن قرار و سکون ۱۰

تا بود در جهان بقا امکان
باقیش دار شاه و شاه نشان ۱۱

دولتش را درین سرای امید
ساز تخم سعادت جاوید ۱۲

مقبلی کش به خیر راهنماست
و او خود اندر زمانه بی همتاست ۱۳

در پناهش پناه عالم باد
بالنبی و آله الامجاد ۱۴