خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف زیبایی‌های معشوق و تأثیر عمیق آن بر دل عاشق می‌پردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سنبل، چاه، و بنفشه، احساسات عاشقانه و دل‌بستگی عمیق را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و فرهنگ فارسی دارد.
شمارهٔ ۱۹ - در تغزل
تا گرد رخت سنبل تر کاشته اند
آن چاه رخت دل از مهر تو برداشته اند ۱
آن چاه ذقن ، که دل درو می افتاد
تا لب ببنفشهٔ تر انباشته اند ۲
آن چاه رخت دل از مهر تو برداشته اند ۱
آن چاه ذقن ، که دل درو می افتاد
تا لب ببنفشهٔ تر انباشته اند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸ - در مدح ملک اتسز
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰ - در ذم مردم روزگار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
