شمارهٔ ۶ - در حق شمس الدین وزیر

ای شمی دین جمال تو اصل سعادتست
درگاه فرخ تو سپهر سیادتست ۱

هم عفو احتمال ترا رسم سیرتست
دور سپهر هست چنان کت ارادتست ۲

من عاجزم ز گفتن مدحت ، که مدح تو
از هر چه از ضمیر من آید زیادتست ۳

بوسند اهل شرع جناب ترا ، از آنک
بوسیدن جناب تو عین عبادتست ۴