خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از روشنایی دیده و بلبل خوش لهجه میپرسد که چگونه است و بیان میکند که همه تنها فدای تنهایی او شدهاند تا او در لحد تنگ تنها نباشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، پرداختن به موضوع تنهایی و غم نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۹۲ - ای روشنی دیده بینا چونی
ای روشنی دیده بینا چونی
ای بلبل خوش لهجه گویا چونی ۱
تن های همه فدای تنهایی تو
تا در لحد تنگ ، تو تنها چونی ۲
ای بلبل خوش لهجه گویا چونی ۱
تن های همه فدای تنهایی تو
تا در لحد تنگ ، تو تنها چونی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۱ - نازکتر از آبی تو نه از آب و گلی
گوهر بعدی:رباعی ۹۳ - ای احمد دلخسته تو با ما چونی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.