متن بالا یک شعر عرفانی است که به فقدان شخصیتهای مقدس مانند حضرت آدم، حضرت عیسی و حضرت مریم اشاره میکند و در نهایت از رفتن "خواجه عالم" (احتمالاً اشاره به پیامبر اسلام یا شخصیتی معنوی) ابراز تأسف میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی عمیق است که درک آنها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، اشاره به فقدان و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۸۲ - ای روضه بگو ابوالبشر آدم کو
وای باد که صاحب خاتم کو ۱
ای روح بگو که عیسی مریم کو
اینها همه رفت خواجه عالم کو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.