شاعر در این شعر از دیدن یار با چشمانی لالهگون و پر از اشک سخن میگوید و از عجایب بینایی خود در مشاهده این صحنه متحیر است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری داشته باشد.
رباعی ۷۱ - تا نرگس یار لاله گون می بینم
چشمم به میان آب و خون می بینم ۱
از عارضه چشم تو ای بینایی
اندر عجبم ز خود که چون می بینم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.