این شعر به زیبایی و بلندقامتی معشوق اشاره دارد و بیان میکند که هیچ چیز در طبیعت به پای زیبایی او نمیرسد. سوسن و بنفشه نیز در مقابل موهای معشوق سر تعظیم فرود میآورند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که برای درک بهتر آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، هیچ محتوای نامناسب برای سنین پایین در آن وجود ندارد.
رباعی ۳۹ - با قد تو سرو سرفرازی نکند
با زلف تو مشک دست یازی نکند ۱
سوسن سخن بنفشه با موی تو گفت
آن به که دگر زبان درازی نکند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.