خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر ناپایداری دنیا و ضرورت پذیرش مرگ به عنوان بخشی از زندگی است. شاعر توصیه می‌کند که به جای فرار از مرگ، با آن روبرو شویم و با توکل به خداوند، از ضعف و ناتوانی دوری کنیم.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی درباره مرگ و زندگی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا باعث سردرگمی شود.
رباعی ۲۰ - صافی جهان چو نیست می ساز به درد
صافی جهان چو نیست می ساز به درد
پشمینه بپوش چون همی باید مرد ۱
از مرگ چه دشوار تر آن کز ره عجز
حاجت به در همچو خودی باید برد ۲
پشمینه بپوش چون همی باید مرد ۱
از مرگ چه دشوار تر آن کز ره عجز
حاجت به در همچو خودی باید برد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹ - لاله به کرشمه بر چمن می خندد
گوهر بعدی:رباعی ۲۱ - نوک قلمت که مشک از او می بارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
