شاعر در این شعر از زیباییهای طبیعت و معشوق سخن میگوید و آرزو میکند که از لطف یار بهرهمند شود. او از گلهای بهاری، موی سیاه و روی روشن معشوق، و جام جهاننما یاد میکند و ابراز میدارد که تنها لطف یار برایش کافی است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و شاعرانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. درک عمیقتر از احساسات و زیباییهای توصیف شده نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۹۷ - ما را ازین چمن صنمی گلعذار بس
زیبا رخی چو لاله ازین نوبهار بس ۱
مویی سیاه چون شب و رویی بسان روز
ما را ز دور گردش لبل و نهار بس ۲
جام جهان نمای که دوران به جم سپرد
جان را ز جام او قدحی خوشگوار بس ۳
یار ار به دست لطف شود دستگیر ما
ما را ز دست یار همین دستیار بس ۴
انجا که عاشقان به تمنای خود رسند
ابن حسام را نظر لطف یار بس ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.