خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این شعر از زیباییهای طبیعت و معشوق سخن میگوید و آرزو میکند که از لطف یار بهرهمند شود. او از گلهای بهاری، موی سیاه و روی روشن معشوق، و جام جهاننما یاد میکند و ابراز میدارد که تنها لطف یار برایش کافی است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و شاعرانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. درک عمیقتر از احساسات و زیباییهای توصیف شده نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۹۷ - ما را ازین چمن صنمی گلعذار بس
ما را ازین چمن صنمی گلعذار بس
زیبا رخی چو لاله ازین نوبهار بس ۱
مویی سیاه چون شب و رویی بسان روز
ما را ز دور گردش لبل و نهار بس ۲
جام جهان نمای که دوران به جم سپرد
جان را ز جام او قدحی خوشگوار بس ۳
یار ار به دست لطف شود دستگیر ما
ما را ز دست یار همین دستیار بس ۴
انجا که عاشقان به تمنای خود رسند
ابن حسام را نظر لطف یار بس ۵
زیبا رخی چو لاله ازین نوبهار بس ۱
مویی سیاه چون شب و رویی بسان روز
ما را ز دور گردش لبل و نهار بس ۲
جام جهان نمای که دوران به جم سپرد
جان را ز جام او قدحی خوشگوار بس ۳
یار ار به دست لطف شود دستگیر ما
ما را ز دست یار همین دستیار بس ۴
انجا که عاشقان به تمنای خود رسند
ابن حسام را نظر لطف یار بس ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۶ - دوش از فراغ روی تو با روی سندروس
گوهر بعدی:غزل ۹۸ - صبا نشان غبار دیار یار بپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.