غزل ۶۷ - هلال عید کزین طاق زرنگار برآید

هلال عید کزین طاق زرنگار برآید
به ابرویت نرسد گرهزار بار برآید ۱

ز زلف بسته ی مشکین اگر گره بگشایی
از ان گشاد دلم را هزار کار برآید ۲

چو سرو اگر بخرامی به ناز و رخ بنمایی
به باغ نارون ازخاک و گل زخار برآید ۳

نقاب برشکن ای لاله زار باغ جوانی
به لاله زار گذر کن که لاله زار برآید ۴

زخون دیده ی فرهاد کوهکن اثری بین
زلاله ها که بر اطراف کوهسار برآید ۵

کمی به معرکه منصور گشت درصف عشاق
که مرد وار چو حلاج گرد دار برآید ۶

بشوی ابن حسام از غبار سینه ی صافی
که عکس طلعت از آینه، بی غبار برآید ۷