این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر به زیبایی معشوق و تأثیر آن بر جهان اشاره میکند. او از معشوقی میگوید که هیچکس در برابر جمال او تاب مقاومت ندارد و همه چیز در مقابل او رنگ میبازد. همچنین، شاعر از مفاهیم عرفانی مانند تجلی نور و آب حیات استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و واژگان ادبی سطح بالا، این متن را برای گروه سنی بالاتر مناسب میسازد.
غزل ۵۹ - باحسن تو مه در صف دعوی ننشیند
باصورت خوب تو به معنی ننشیند ۱
دردور هلالی به جز از چشم تومستی
درگوشه ی محراب به تقوی ننشیند ۲
جز لعل تو ترسا بچه کان آب حیاتست
کس درصدد معجز عیسی ننشیند ۳
موسی صفت آن کس که به میقات نیاید
برطور دلش نور تجلی ننشیند ۴
خاک ره آنم که برو گرد تعلق
از رهگذر عشوه ی دنیی ننشیند ۵
سرسبز کسی باد که از رنگ زمرّد
پرهیزد و اندر دم افعی ننشیند ۶
تا ابن حسام از سرکوی تو خبر یافت
شرط است که در روضه ی اعلی ننشیند ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.