خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از زیبایی‌های معشوق مانند یاقوت لب، زلف سیاه و بوی خوش صحبت می‌کند و از عشق و شوق فراوان خود می‌گوید که دلش را پر از جوش و هیجان کرده است.
این متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، درک برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
غزل ۵۰ - لبت یاقوت گوهر پوش دارد
لبت یاقوت گوهر پوش دارد
به گاه بوسه طعم نوش دارد ۱
سرزلف سیاهت بر بناگوش
زنزهت بوی مرزنگوش دارد ۲
چوگوشت با رقیبان است کم زان
که یک ره جانت ما گوش دارد ۳
دلم با روی خوب تست دایم
بگو بهرخدا نیکوش دارد ۴
چو جان تن را در آغوش آمدی دوش
تنم جان بین که در آغوش دارد ۵
زدوشت دوش برخورداربودم
دلم امشب هوای دوش دارد ۶
دل ابن حسام از اتش شوق
ز گرمی سینه را پرجوش دارد ۷
به گاه بوسه طعم نوش دارد ۱
سرزلف سیاهت بر بناگوش
زنزهت بوی مرزنگوش دارد ۲
چوگوشت با رقیبان است کم زان
که یک ره جانت ما گوش دارد ۳
دلم با روی خوب تست دایم
بگو بهرخدا نیکوش دارد ۴
چو جان تن را در آغوش آمدی دوش
تنم جان بین که در آغوش دارد ۵
زدوشت دوش برخورداربودم
دلم امشب هوای دوش دارد ۶
دل ابن حسام از اتش شوق
ز گرمی سینه را پرجوش دارد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹ - بشکفت برچمن گل عذرا عذار سرخ
گوهر بعدی:غزل ۵۱ - به جرعه ای که ز جام جهان نما بخشند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
