خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه و عرفانی، به زیبایی‌های طبیعت و دوست اشاره دارد و از بوی گل و سنبل تا تجمل خورشید و زلف یار را توصیف می‌کند. شاعر با بیان مفاهیمی مانند توکل، تحمل، و یادآوری ترسل دوست، احساسات عمیق خود را به تصویر می‌کشد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و واژگان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
غزل ۲۲ - سنبل تر دمیده بر گل دوست
سنبل تر دمیده بر گل دوست
بوی گل می‌دمد ز سنبل دوست ۱
باد عنبر شمیم می‌گذرد
یافت بویی مگر ز کاکل دوست ۲
هر تجمل که هست در خورشید
ذره ای نیست با تجمل دوست ۳
به جفا از درش نخواهد رفت
دوستان را بود تحمّل دوست ۴
هر کسی راه توشه‌ای بردند
ما برفتیم بر توکل دوست ۵
قصهٔ زلف او دراز مکش
که درازست خود تطاول دوست ۶
این رساله ز شعر ابن حسام
یاد می‌دار از ترسل دوست ۷
بوی گل می‌دمد ز سنبل دوست ۱
باد عنبر شمیم می‌گذرد
یافت بویی مگر ز کاکل دوست ۲
هر تجمل که هست در خورشید
ذره ای نیست با تجمل دوست ۳
به جفا از درش نخواهد رفت
دوستان را بود تحمّل دوست ۴
هر کسی راه توشه‌ای بردند
ما برفتیم بر توکل دوست ۵
قصهٔ زلف او دراز مکش
که درازست خود تطاول دوست ۶
این رساله ز شعر ابن حسام
یاد می‌دار از ترسل دوست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱ - هر جفایی که ممکن است ازوست
گوهر بعدی:غزل ۲۳ - دلم فریفتهٔ آن شمایل عربیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
