غزل ۱۹ - حقّا که به حسن تو ملک نیست

حقّا که به حسن تو ملک نیست
گفتم به یقین و هیچ شک نیست ۱

شوری ز لب تو در جهان است
کامروز لبی بدان نمک نیست ۲

در خون و رگ من است مهرت
بی مهر تو هیچ خون و رگ نیست ۳

چشمان تو قلب دل شکستند
رو غمزه که حاجت کمک نیست ۴

بی خط و سجل تو را غلامم
حاجت به قباله و به صکّ نیست ۵

در گردن من که گردن من
او را ز غلامی تو فک نیست ۶

چون ابن حسام مبتلایی
در زیر کبودی فلک نیست ۷