خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن از زبان شاعر به چرخ و شب و صبح خطاب میکند و از بیعدالتی و سختیهای زندگی شکایت دارد. شاعر احساس میکند که جهان به او بیمهری کرده و شرایط سخت و ناعادلانهای را برای او رقم زده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، لحن شکایتآمیز و نگاه انتقادی به جهان ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمتجربه نامفهوم یا ناامیدکننده باشد.
شماره ۳۹۱ - ای چرخ همه کار به پرگار زدی
ای چرخ همه کار به پرگار زدی
گر مهر درش مگر به مسمار زدی ۱
ای شب تو ردای خویش بر قار زدی
ای تیغ زدوده صبح زنگار زدی ۲
گر مهر درش مگر به مسمار زدی ۱
ای شب تو ردای خویش بر قار زدی
ای تیغ زدوده صبح زنگار زدی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۰ - آمد بر من خیال زیبا یاری
گوهر بعدی:شماره ۳۹۲ - از غنچه ناشکفته مستورتری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.