خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از بیوفایی و عیبجویی دیگران شکایت میکند و بیان میکند که حتی اگر وفاداری خود را ثابت کند، باز هم کسی حرفهای او را نمیشنود یا درک نمیکند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و انتزاعی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
شماره ۳۷۵ - در پیش گل وصال ما را بویی
در پیش گل وصال ما را بویی
وز پس همه ساله عیب ما را جویی ۱
هر چند رخ وفای ما را شویی
کس نشنودا آنچه تو ما را گویی ۲
وز پس همه ساله عیب ما را جویی ۱
هر چند رخ وفای ما را شویی
کس نشنودا آنچه تو ما را گویی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۴ - ای بخت مرا سوخته خرمن کردی
گوهر بعدی:شماره ۳۷۶ - گر چه کندت مساعدت روز بهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.