خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از ناملایمات روزگار شکایت می‌کند و از فلک و جهان گلزار می‌نالد، اما در عین حال امیدوار است که فضل و رحمت الهی او را نجات دهد. او از جهان طلب عذر می‌کند، گویی که خود را مقصر می‌داند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و صنایع ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۳۷۰ - آخر نگذاردم فلک چون زاری
آخر نگذاردم فلک چون زاری
آخر بجهد فضل مرا بازاری ۱
آخر بد ماندم جهان گلزاری
عذری خواهد ز من بهر آزاری ۲
آخر بجهد فضل مرا بازاری ۱
آخر بد ماندم جهان گلزاری
عذری خواهد ز من بهر آزاری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۹ - ای گل نه ز گل ز دل همی بر رویی
گوهر بعدی:شماره ۳۷۱ - ای دولت هند را جمالی دادی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
