خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که با وجود گریه و اندوه در شب بر فراز کوه، هرگاه همقامت تو را مانند سروی بر کوه می‌بیند، هرگز از دیدن کوه خسته نمی‌شود.
این متن دارای مفاهیم عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده مانند «همقامت تو چو سرو» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۳۵۴ - هر چند که بر کوهم در شب ز اندوه
هر چند که بر کوهم در شب ز اندوه
گریان باشم تا به گه بانگ خروه ۱
همقامت تو چو سرو بینم بر کوه
هرگز نشوم ز دیدن کوه ستوه ۲
گریان باشم تا به گه بانگ خروه ۱
همقامت تو چو سرو بینم بر کوه
هرگز نشوم ز دیدن کوه ستوه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۳ - چندان داری ز حسن و خوبی مایه
گوهر بعدی:شماره ۳۵۵ - آمد بر من به چشمکان خواب زده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
