خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از وضعیت خود شکایت می‌کند و می‌پرسد چرا باید در خوردن محدود باشد، در حالی که حتی لباسش از کرباس (پارچه‌ای ساده و ارزان) است. او احساس می‌کند که در زندان است و از نیش خارها رنج می‌برد، در حالی که تمام بدن و لباسش پوشیده از بهرمان (نوعی پارچه یا شاید اشاره به رنج) است.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و استعاری است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند رنج و محدودیت ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۳۱۸ - انده چه خورم چراست اندر خوردن
انده چه خورم چراست اندر خوردن
گر هست ز کرباس مرا پیراهن ۱
کز نیش خسک دارم در زندان من
پوشیده به بهرمان همه جامه و تن ۲
گر هست ز کرباس مرا پیراهن ۱
کز نیش خسک دارم در زندان من
پوشیده به بهرمان همه جامه و تن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۷ - زنده به تو مانده ام من ای جان جهان
گوهر بعدی:شماره ۳۱۹ - صد بار به نیکی هنرم کرد ضمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
