خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، شاعر از دانش به عنوان دایه‌ای مهربان یاد می‌کند که باعث بلندی مقام و فخر او شده است. او خود را به دریا تشبیه می‌کند که مایه‌اش (علمش) هرگز کاهش نمی‌یابد.
مفاهیم استفاده‌شده در این متن مانند تشبیه دانش به دایه و دریا، نیاز به درک نسبتاً بالایی از استعاره و تمثیل دارد که برای کودکان کم‌سن‌وسال ممکن است قابل‌درک نباشد.
شماره ۳۰۳ - چون دانش بود مهربان دایه من
چون دانش بود مهربان دایه من
از فخر و شرف زد همه پیرایه من ۱
از مایه من بلند شد پایه من
من دریا ام کم نشود مایه من ۲
از فخر و شرف زد همه پیرایه من ۱
از مایه من بلند شد پایه من
من دریا ام کم نشود مایه من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۲ - چنگم به چهار شاخ زد پیراهن
گوهر بعدی:شماره ۳۰۴ - چشم و دهن آن صنم لاله رخان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
