خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر، احساسات خود را دربارهٔ آرزوی بوی گل نوروز و حسرت معشوق بیان می‌کند و از شمع سه درس می‌آموزد: گریستن، گداختن و سوختن.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر برای درک و ارتباط بهتر، به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۲۷۲ - در آرزوی بوی گل نوروزم
در آرزوی بوی گل نوروزم
در حسرت آن نگار عالم سوزم ۱
از شمع سه گونه کارآموزم
می گریم و می گدازم و می سوزم ۲
در حسرت آن نگار عالم سوزم ۱
از شمع سه گونه کارآموزم
می گریم و می گدازم و می سوزم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۱ - شه پندارد که ما خردمندانیم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۳ - لرزان ز بلا چو برگ داند یارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
