خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد و رنج درونی خود می‌گوید که مانند آتش و آب او را می‌سوزاند و غرق می‌کند. او از بی‌خوابی شبانه رنج می‌برد و می‌ترسد که مرگ، مانند چراغی، پایان زندگی او باشد.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند درد درونی، بی‌خوابی و ترس از مرگ است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ۲۶۲ - از آتش دل همیشه اندر تابم
از آتش دل همیشه اندر تابم
وز اشک دو دیده غرقه اندر آبم ۱
در آتش و آب خواب شب کی یابم
ترسم چو چراغ مرگ باشد خوابم ۲
وز اشک دو دیده غرقه اندر آبم ۱
در آتش و آب خواب شب کی یابم
ترسم چو چراغ مرگ باشد خوابم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۱ - گر حور بود بدان که نازش نکشم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۳ - ای دشمن و دوست مر تو را یک عالم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
