خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این متن بیان می‌کند که در تنهایی و تا آخرین لحظه‌ی زندگی، شکر و سپاس خود را به یزدان (خداوند) می‌گوید و این احساس را از جان و دل ابراز می‌دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که درک آن برای کودکان ممکن است دشوار باشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۵۲ - گفتم شکرت به خلق کیهان گویم
گفتم شکرت به خلق کیهان گویم
چون تنهایم همی به یزدان گویم ۱
تا جان دارم شکر تو از جان گویم
تا بازپسین نفس همه آن گویم ۲
چون تنهایم همی به یزدان گویم ۱
تا جان دارم شکر تو از جان گویم
تا بازپسین نفس همه آن گویم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۱ - بونصر من ار عاشق ایام توام
گوهر بعدی:شماره ۲۵۳ - جز در غم عشق تو سفر می نکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
