خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از رنج‌ها و سختی‌هایی که متحمل شده است سخن می‌گوید. او خود را مانند قلمی توصیف می‌کند که از ریشه کنده شده و به ظلم و ستم دچار شده است. سپس از فرو رفتن در آب سیاه و گل تیره صحبت می‌کند که نمادی از غم و اندوه است.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی مانند ظلم و ستم و غم و اندوه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳۶ - همچون قلمم ز بیخ کندی به ستم
همچون قلمم ز بیخ کندی به ستم
کردیم نوان و لاغر و زرد و دژم ۱
وانگاه فرو بردیم ای شهره صنم
در آب سیاه و گل تیره چو قلم ۲
کردیم نوان و لاغر و زرد و دژم ۱
وانگاه فرو بردیم ای شهره صنم
در آب سیاه و گل تیره چو قلم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۵ - سروی خواهم ز چرخ داری زندم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۷ - چون پیش دل از هجر تو هنگامه نهم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
