خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از طبع آتشین خود که در فکر و خیالش دود (اندوه) ایجاد میکند، ابراز خشنودی میکند و از زمانهای که تماماً به سودش نیست شکایت دارد، اما امیدوار است که به آرزوی دلش برسد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'طبع آتشین' و 'دود در فکر' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲۳ - ای طبع چو آتش از تو بس خوشنودم
ای طبع چو آتش از تو بس خوشنودم
کاندر فکرت همی نمایی دودم ۱
چون نیست زمانه تمامت سودم
ارجو که به کام دل رسانی زودم ۲
کاندر فکرت همی نمایی دودم ۱
چون نیست زمانه تمامت سودم
ارجو که به کام دل رسانی زودم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۲ - ای غمزه تو کآشفته بنیاد دلم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۴ - گر من برم از مردم بد سازم برم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.