خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از طبع و اندیشه خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که اگر طبعش به او ندهد، خود خواهد گرفت. همچنین، از آتش اندیشه خود به عنوان درمان یاد می‌کند و تأکید می‌کند که اگر فرمانش را نبرند، درون آنها خواهد زد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد.
شماره ۲۲۱ - ای طبع بده ور ندهی بستانم
ای طبع بده ور ندهی بستانم
آن مایه که گرد کرده ای من دانم ۱
ای آتش اندیشه چو من درمانم
اندر تو زنم گر نبری فرمانم ۲
آن مایه که گرد کرده ای من دانم ۱
ای آتش اندیشه چو من درمانم
اندر تو زنم گر نبری فرمانم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - من در عدم از جود تو موجود شدم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - ای غمزه تو کآشفته بنیاد دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
