خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات به سوگ از دست دادن پدرش می‌پردازد و درد و اندوه ناشی از این فقدان را بیان می‌کند. او از بی‌پناهی و سردرگمی خود پس از مرگ پدر سخن می‌گوید و اینکه دیگر کسی را برای تکیه‌کردن و دردِ دل ندارد.
محتوا شامل موضوعاتی مانند سوگواری و فقدان است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال سنگین باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۱۸۴ - بر مرگ تو چون نمویم ای جان پدر
بر مرگ تو چون نمویم ای جان پدر
رخساره به خون بشویم ای جان پدر ۱
سامان خود از که جویم ای جان پدر
تیمار تو با که گویم ای جان پدر ۲
رخساره به خون بشویم ای جان پدر ۱
سامان خود از که جویم ای جان پدر
تیمار تو با که گویم ای جان پدر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۳ - از سنگم یا ز چیستم جان پدر
گوهر بعدی:شماره ۱۸۵ - می گویمت ای سعادت ای نیک پسر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
