خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از وداع با معشوقه‌اش سخن می‌گوید که با چشمانی گریان و دستانی به هم فشرده از او خداحافظی می‌کند. چهره‌ی معشوق از گریه مانند طلا می‌درخشد و گونه‌هایش از زخم‌های عشق سرخ شده‌اند.
این متن دارای مضامین عاشقانه‌ی عمیق و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به زخم‌های عشق و جدایی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شماره ۱۶۷ - آمد به وداعم آن نگار دلبر
آمد به وداعم آن نگار دلبر
گریان و زنان دو دست بر یکدیگر ۱
پر خون رخش از زخم و رخ از گریه چو زر
بر لاله کامگار و بر لؤلؤی تر ۲
گریان و زنان دو دست بر یکدیگر ۱
پر خون رخش از زخم و رخ از گریه چو زر
بر لاله کامگار و بر لؤلؤی تر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - ای روی تو آفتاب و من نیلوفر
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - ز اندیشه هجران و ز نادیدن یار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
